مومن آیینه ی برادر مومنش می باشد.

در این حدیث توصیف بدیع و تشبیه بلیغ پیامبر را می بینیم که در خلال آن جایگاه دو مسلمان نسبت به یکدیگر را بیان می کند و مسئولیت هریک نسبت به دیگری را گوشزد می نماید که باید او را به سوی اخلاق نیکو راهنما بوده و از اخلاق بد دور نماید؛ و به این ترتیب مومن در برابر برادر مومنش همچون آینه ای صیقلی است که گویا خود را در آن می بیند؛ و این تعبیر بیانگر وجوب نصیحت مومن می باشد؛ بنابراین چون مومنی از عیب و خطایی در برادر مومنش آگاه شد، باید او را متوجه اشتباهش نموده و به امری که مصلحتش را در پی دارد، راهنما باشد؛ اما با رعایت این نکته که این موارد در بین آنها باقی بماند و به گوش دیگران نرسد زیرا نصیحت در میان جمع، درواقع رسوا نمودن فرد می باشد.