از ما نیست کسی که بر گونهٔ خود بزند و گریبان بدرد و مانند دوران جاهليت آه و واويلا سر دهد [و سخن جاهلی بر زبان بياورد]

وعید و تهدیدی که در این حدیث آمده، بر این دلالت می‌کند که این اعمال از گناهان کبیره هستند.
وجوب صبر بر مصیبت و تحریم بی‌صبری و جزع و فزع به سبب تقدیرهای دردناک الهی که اظهار آن با نوحه‌خوانی و واویلا کشیدن یا کندن مو و گریبان دریدن و رفتارهایی از این دست می‌باشد.
تحریم تقلید از جاهلیت در کارهایی که شارع آنها را تایید نکرده باشد.
غم و گریه اشکالی ندارد، چراکه منافی صبر بر قضای الهی نیست، بلکه رحمتی است که الله در دل نزدیکان و عزیزان قرار داده است.
مسلمان باید به قضا و قدر الهی راضی باشد و اگر راضی نباشد حداقل صبر بر آن واجب است.