هرکس به سخن ديگران گوش دهد و آنان راضی نباشند، روز قيامت در گوش هايش سُرب گداخته می ريزند.

حدیث مذکور با وعید شدیدی برای کسی همراه است که سخنان دیگران را درحالی گوش می دهد که دوست ندارند سخنان شان شنیده شود. و این از مصادیقِ اخلاقیِ زشتی است که از گناهان کبیره هم می باشد. و جزاء از جنس عمل است؛ وقتی چنین کسی با گوش هایش به چیزی گوش می دهد که نباید گوش دهد، از ناحیه ی گوش هم مجازات می شود و در گوش هایش سرب گداخته شده ریخته می شود. و فرقی نمی کند کسانی که دوست ندارند سخن شان شنیده شود، به دلیل درستی چنین خواسته ای داشته باشند یا دلیلی برای آن وجود نداشته باشد. چون برخی از مردم دوست ندارند سخن شان شنیده شود هرچند سخن شان با عیب یا امر ممنوع و دشنام و سخن بدی همراه نباشد. به هر حال دوست ندارند سخن شان را کسی بشنود.