ظلم و ستم، تاريکی های فراوانی را در روز قيامت به دنبال خواهد داشت.

دو حدیث مذکور از دلایل تحریم ظلم و ستم می باشند و شامل همه ی انواع ظلم می شوند از جمله شرک ورزیدن به الله متعال. و اینکه در هر دو حدیث می فرماید: «الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» به این معناست که نتیجه ی ظلم انسان در دنیا، تاریکی های متوالی برای او در روز قیامت می باشد چنانکه نمی تواند راهش را پیدا کند. و اینکه در حدیث دوم فرمود: «واتَّقُوا الشُّحَّ، فَإِنَّه أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ» در مورد بخل و آز هشدار می دهد و بیان می کند که چون این صفت زشت و ناپسند در جامعه ترویج پیدا کند، نشانه ی هلاکت و نابودی آن می باشد؛ چون بخل یکی از اسباب ظلم و تعدی و تجاوز و خونریزی است.