کسی از شما ایمان نمی‌آورد تا آنکه برای برادرش همان چیزی را بپسندد که برای خودش می‌پسندد

واجب است که انسان برای برادرش همان چیزی را دوست داشته باشد که برای خود دوست می‌دارد، زیرا نفی ایمان از کسی که چنین نیست، دالِ بر وجوب آن است.
برادری در راه الله برتر از برادری نسبی است، پس رعایت آن واجب‌تر است.
تحریم هر گفتار و کرداری که با این محبت منافات دارد، مانند فریبکاری و تقلب و غیبت و حسادت و تعدی به جان یا مال یا آبروی مسلمان.
به کار بردن الفاظی که تشویق کننده است، چنانکه در اینجا برای مسلمان دیگر از لفظ «برادر» استفاده شده است.
کرمانی ـ رحمه الله ـ می‌گوید: «همچنین از مصادیق ایمان است که هر شری را که برای خود نمی‌پسندد برای برادرش هم نپسندد، اگر چه این در حدیث نیامده است؛ زیرا دوست داشتن چیزی، مستلزم نفرت از ضد آن است، از این جهت به همین مقدار کفایت نموده و بدان تصریح نکرده است.