برای هیچ زن مسلمانی حلال نیست که به اندازهٔ مسیر یک شب سفر کند، مگر آنکه مردی از محارمش همراه او باشد

ابن حجر گفته است: جایز نبودن سفر برای زن بدون محرم، و این حکمی است که در غیر از حج و عمره، و خروج از دارالشرک بر آن اجماع است. و برخی از [علما] آن را از شروط حج قرار داده‌اند.
کمال شریعت اسلامی، و اهتمام آن به حفظ و حمایت از زنان.
ایمان به خدا و روز آخرت، مستلزم تسلیم شدن در برابر شرع خدا و توقف کردن نزد حدود اوست.
محرم زن، شوهر اوست یا کسی که ازدواج با او به دلیل خویشاوندی، یا شیرخوارگی، یا پیوند سببی (ازدواج) برای همیشه حرام است، و [محرم] باید مسلمان، بالغ، عاقل، مورد اعتماد و امین باشد؛ زیرا مقصود از محرم، حمایت از زن، نگهداری از او و رسیدگی به امورش است.
بیهقی دربارهٔ روایات وارد شده در مورد مدت سفری که زن جز با محرم نباید برود، گفته است: و خلاصه آنکه هر آنچه سفر نامیده می‌شود، زن از [انجام] آن بدون شوهر یا محرم نهی شده است، خواه سه روز باشد یا دو روز یا یک روز یا یک برید (مسافتی معین) یا غیر آن؛ به دلیل روایت مطلق ابن عباس، که آخرین روایت از روایات پیشین مسلم است: «هیچ زنی جز با محرم سفر نکند» و این شامل تمام چیزهایی می‌شود که سفر نامیده می‌شود. پایان سخن. و این حدیث [که مدت را مشخص کرده]، بر حسب حال و محل زندگی سؤال کننده بوده است.