دو نفر از اصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم که در شبی تاريک نزد ایشان بودند، رسول الله صلی الله علیه وسلم را درحالی ترک نمودند که پيشاپيش آنان دو نورِ چراغ مانند قرار داشت.

این حدیث شریف به کرامتی آشکار برای دو تن از اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم اشاره دارد؛ در برخی از طرق حدیث آمده که آنها عباد بن بشر و اسید بن حضیر رضی الله عنهما بوده اند. این دو تن از اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم در شبی بسیار تاریک و ظلمانی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند؛ شب تاریکی که معمولا انسان نمی تواند به آسانی رفت و آمد کند؛ اما الله متعال آنها را با کرامتی عجیب گرامی می دارد و در برابر هریک از آنها نوری شبیه نور چراغ قرار می دهد که راه را برای آنها روشن می نماید؛ و چون این دو صحابه از یکدیگر جدا می شوند و هریک راه خانه ی خود را در پیش می گیرد، این نور با هریک از آنها همراه می گردد تا هریک به راحتی و با اطمینان به خانه ی خود برسد.