مَنْ عَالَ جَارِيَتَيْنِ حَتَّى تَبْلُغَا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَا وَهُوَ» وَضَمَّ أَصَابِعَهُ: «هرکس دو دختر را پرورش دهد تا آنکه بالغ شوند، روز قیامت درحالی می‌آید که من و او [چنین هستیم]» و دو انگشتش را به هم چسباند

ثواب بزرگ برای کسی که هزینه‌ها و تربیت دختران را بر عهده گیرد تا آنکه ازدواج کنند یا به بلوغ برسند. همینطور دربارهٔ خواهران.
پاداش پرداختن به امور دختران، بیش از پسران است؛ زیرا چنین اجری دربارهٔ پسران ذکر نشده است، چون هزینه‌ها و توجهی که باید به امور دختران شود، بیشتر از پسران است؛ زیرا آنان باید پوشیده بمانند و همانند پسران خود به امورشان نمی‌رسند. همینطور پدر از آنان امید تقویت شدن در برابر دشمنان را ندارد یا اینکه نام او را زنده نگه دارند و نَسَب او را ادامه دهند؛ خلاصه اینکه چنین توقعاتی همچون پسران از دختران ندارد و نمی‌رود؛ بنابراین کسی که هزینه‌های دختران را بر عهده دارد، نیازمند صبر و اخلاص به همراه خوش‌نیتی است. لذا اجر و پاداش چنین کسی بیشتر است و همراه و رفیق پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم در روز قیامت خواهد بود.
نشانه‌های بلوع زن: کامل شدن پانزده سال، یا قاعدگی (حیض و پریودی) حتی اگر کمتر از پانزده سال داشته باشد؛ یا رشد موی ضخیم اطراف آلت تناسلی یا احتلام شدن، به این معنا که در خواب از او منی خارج شود.
قرطبی می‌گوید: «منظور از بلوغ آنها، رسیدنشان به حالت و وضعیتی است که بتوانند مستقل شوند؛ این دربارهٔ زنان به این معنی است که شوهرشان بر آنها وارد شود، پس منظور از بالغ شدنشان این نیست که حیض شوند و مکلف شوند؛ چون ممکن است پیش از آن ازدواج کند و دیگر نیازی به کفیل (ولی) نداشته باشد و شاید نیز حیض شود و در برآورده نمودن مصالحش مستقل نباشد و چنانچه او را رها کنند ضایع شود و اوضاعش به تباهی بکشد، بلکه در این حالت بیشتر نیاز به صیانت و مراقبت و کسی دارد که امورش را بر عهده گیرد تا صیانت او تکمیل گردد و رغبت به ازدواج با او ایجاد شود. برای همین است که علمای ما گفته‌اند: نفقهٔ دختر به محض بالغ شدن او از پدرش ساقط نمی‌شود بلکه با وارد شدن شوهر بر او، از پدرش ساقط می‌گردد».