إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يُحِبُّهَا فَإِنَّهَا مِنَ اللَّهِ، فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ عَلَيْهَا وَلْيُحَدِّثْ بِهَا، وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُ، فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ شَرِّهَا، وَلاَ يَذْكُرْهَا لِأَحَدٍ، فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ»: «هرگاه یکی از شما رؤیایی دید که دوستش داشت، از سوی الله است؛ پس باید برای آن خداوند را حمد و ستایش گوید و آن را تعریف کند، اما اگر رویایی جز این دید که نمی‌پسندید، آن از سوی شیطان است؛ پس باید از شر آن به الله پناه برد و برای کسی تعریفش نکند که [در این صورت] به او زیانی نخواهد رساند

انواع رؤیا: ۱- رؤیای نیک و صالح که رؤیای حق و بشارتی از جانب الله است که آن را می‌بیند یا به او نشان داده می‌شود. ۲- حدیث نفس یعنی آنچه در بیداری ذهن شخص را مشغول کرده است و در مورد آن با خود سخن می‌گوید. ۳- غم و ترسی که شیطان ایجاد می‌کند تا آدمیزاد را غمگین کند.
حاصل آنچه در مورد ابواب مربوط به رؤیای نیک گفته شد سه چیز است: اینکه به سبب آن خداوند حمد و ستایش گردد و از آن شاد شود و آن را تعریف کند، اما برای کسی که دوستش دارد نه آنکه دوستش ندارد.
حاصل آنچه دربارهٔ آداب خواب بد گفته شد، پنج چیز است: اینکه از شر آن و شر شیطان به الله پناه برده شود و اگر از خواب پرید، سه بار به سمت چپش آب دهان بیندازد (یعنی فوت همراه با کمی آب دهان) و هرگز آن را برای کسی تعریف نکند و اگر خواست دوباره بخوابد، به پهلوی دیگرش بخوابد؛ در این صورت خواب مذکور زیانی به او نمی‌رساند.
ابن حجر می‌گوید: «حکمت از اینکه نباید خواب خوبش را برای کسی تعریف کند که او را دوست ندارد، این است که شاید از روی کینه یا حسادت، آن را به شکلی برای او تعبیر و تفسیر کند که دوست ندارد و چه بسا به همان شکل رخ دهد یا آنکه باعث غم و اندوه وی گردد. به همین منظور امر شده که خواب خوبش را برای کسی که او را دوست ندارد، تعریف نکند.
حمد و ستایش پروردگار به هنگام برخورداری از نعمت‌ها و تجدید منت‌های الهی؛ زیرا این کار سبب دوام نعمت است.