جنازه را هرچه زودتر [برای غسل دادن و خاک سپاری] آماده کنيد؛ اگر نيکوکار باشد، پس خيری است که او را زودتر به آن می‌رسانيد. و اگر جز اين باشد، شرّی است که آن را از گردن خود برمی‌داريد

ابن حجر گفته است: شتاب کردن مستحب است، اما نه به گونه‌ای که به سختی بینجامد که از آن بیم ایجاد مفسده‌ای برای میت، یا مشقتی برای حمل‌کنندگان یا تشییع‌کنندگان برود.
این شتاب کردن مقید به زمانی است که مرگ، ناگهانی نباشد که بیم آن برود بیهوشی باشد. پس در این صورت شایسته است که دفن نشود تا از مرگش اطمینان حاصل شود. یا اینکه در تأخیر اندکِ آن مصلحتی باشد، مانند [جمع شدن] تعداد بیشتر نمازگزاران، یا حضور نزدیکانش، و بیم فاسد شدنِ [جسد] او نرود.
تشویق به شتاب کردن در [امور] جنازه، به خاطر مصلحت میت اگر سعادتمند باشد، یا به خاطر مصلحت تشییع‌کنندگان اگر شقی باشد.
نووی گفته است: و از این [حدیث]، ترک همنشینی با اهل بطالت و افراد ناصالح برداشت می‌شود.