اگر کسی که از جلوی نمازگزار می گذرد، می دانست با اين کار چقدر گنه کار می شود، چنانچه چهل- روز يا ماه يا سال- توقف می کرد، برايش بهتر از آن بود که از جلوی نمازگزار عبور کند.

نمازگزار در پیشگاه پروردگارش به مناجات ایستاده و او را می خواند؛ چون کسی در این حالت از جلوی وی بگذرد، این مناجات را قطع نموده و عبادتش را دچار تشویش می کند؛ به همین دلیل این گناه بزرگی است که کسی با عبور از جلوی نمازِ نمازگزار سبب اخلال در نماز او گردد. شارع خبر می دهد که اگر چنین کسی گناه این کار خود را می دانست، ترجیح می داد مدت زمان طولانی توقف داشته باشد تا اینکه از جلوی نمازگزار عبور نماید؛ و از این کار حذر نموده و دوری می کرد.