هرگز پیامبر صلى الله عليه وسلم را نديدم که در خنديدن آنقدر زياده‌روی کند که زبان کوچک‌شان ديده شود؛ بلکه فقط تبسم می‌کرد

خندهٔ پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم به هنگام رضایت یا وقتی از چیزی خوشش می‌آمد، تبسم بود.
ابن حجر می‌گوید: «یعنی پیامبر را ندیدم که خنده‌اش کامل باشد و با تمام وجود بخندد».
خندهٔ زیاد و بالا بردن صدا با قهقهه از صفات نیکوکاران نیست.
خندهٔ زیاد هیبت و وقار فرد را در میان برادرانش از بین می‌برد.