حيا نتيجه ای جز خير و خوبی به دنبال ندارد.

شرم و حیا صفتی درونی است که انسان را به انجام عملی وادار می کند که زیباتر و بهتر است و او را به ترک آنچه پلید و بی ارزش است فرا می خواند؛ بنابراین چیزی جز خیر و خوبی به دنبال ندارد؛ اما سبب ورود حدیث این است که مردی برادرش را در باب شرم و حیا نصیحت می کرد و او وی را از حیا نهی می کرد که رسول الله صلی الله علیه وسلم این سخن را به او فرمود.