این کار را نکنید، هرگاه یکی از شما در خانه اش نماز خواند، سپس امام را درحالی یافت که نماز نخوانده است، باید همراه او نماز بخواند که این نماز برای او نافله محسوب می شود.

از جابر بن يزيد بن اسود از پدرش روايت است که وی در جوانی همراه رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز خوانده است؛ در ادامه می گوید: زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز خواند، دو مردی را دید که در گوشه ی مسجدند و نماز نخوانده بودند. بنابراین آنها را فراخواند و صحابه آنها را درحالی آوردند که ترسان و لرزان بودند. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا؟»: «چه چیزی شما را از نماز خواندن به همراه ما بازداشته است؟». گفتند: ما در خانه های مان نماز خواندیم. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «لَا تَفْعَلُوا، إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي رَحْلِهِ ثُمَّ أَدْرَكَ الْإِمَامَ وَلَمْ يُصَلِّ، فَلْيُصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّهَا لَهُ نَافِلَةٌ»: «این کار را نکنید، هرگاه یکی از شما در خانه اش نماز خواند، سپس امام را درحالی یافت که نماز نخوانده است، باید همراه او نماز بخواند که این نماز برای او نافله محسوب می شود».