برای هر سهوی دو سجده بعد از سلام می باشد.

مراد این است که هر سهوی در نماز رخ دهد، چه درقالب افزودن به نماز یا کاستن از آن یا شک و تردید باشد، موجب سجده ی سهو می شود. حدیث مذکور از جمله دلایل کسانی است که معتقدند سجده ی سهو بعد از سلام می باشد. اما اقتضای جمع بین دلایل موجود در این زمینه، این است که سجده ی سهو در دو حالت بعد از سلام می باشد: زمانی که نماز عاری از نقص باشد و آنگاه که شک و تردید در آن باشد و بر مبنای ظن غالب عمل شود؛ و در سایر موارد سجده ی سهو قبل از سلام می باشد.