ابن عمر دستانش را قبل از زانوانش بر زمین می گذاشت و می گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم چنین عمل می کرد.

حدیث مذکور بر این مساله دلالت دارد که نمازگزار به هنگام سجده رفتن، دستانش را قبل از زانوانش بر زمین می گذارد؛ اما با حدیث وائل بن حجر رضی الله عنه در تعارض می باشد که می گفت: زانوانش را قبل از دستانش بر زمین می گذاشت. مساله ی مذکور اجتهادی بوده و امر در این مورد وسیع است؛ به همین دلیل برخی از فقها نمازگزار را بین این دو امر مختار نموده اند؛ و این یا به دلیل ضعف احادیث وارده در هر دو نحوه ی رفتن به سجده و یا به دلیل تعارض میان آنها و عدم ترجیح هریک بر دیگری نزد آنان بوده است؛ و نتیجه ی این مساله، توسیع عمل به هریک از این دو روش و مختار بودن در انجام هریک از آنها می باشد.