هرکس روز جمعه وضو بگيرد، به سنت عمل کرده و چه عمل نيکی انجام داده است؛ و هرکس غُسل کند، غسل بهتر است.

«من توضَّأَ يوم الجُمعة»؛ یعنی: هرکس برای نماز جمعه وضو بگیرد.
«فَبِهَا»، یعنی: به سنت و رخصت عمل کرده است. «ونِعْمَتْ»؛ یعنی: چقدر نیکوست عمل کردن به سنت و این ثنا و ستایش چنین فردی است.
«ومن اغْتَسَل فهو أفْضَل»؛ یعنی: هرکس در کنار وضو، برای نماز جمعه غسل کند، این کار بهتر از وضوی تنهاست.
رای جمهور علما از جمله امامان چهارگانه نیز همین است و از جمله دلایل آنها حدیث مسلم است؛ که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «مَنْ تَوَضَّأ فأحَسَنَ الْوُضُوء، ثُمَّ أتَى الْجُمعةَ، فَاستَمَعَ وأنْصَتَ، غُفِر لَهُ ما بيْنَ الْجُمعةِ إِلَى الْجُمُعَةِ وزِيادةُ ثَلاثَةِ أيَّام»: «کسی که به خوبی وضو بگيرد و سپس برای نماز جمعه (به مسجد) برود و به خطبه ی جمعه گوش دهد و ساکت باشد، گناهانی که تا روز جمعه و سه روز بعد، از او سر می زند، آمرزيده می شود».