Όταν δύο Μουσουλμάνοι συναντιούνται για να πολεμήσουν ο ένας τον άλλον με τα ξίφη τους, τόσο ο δολοφόνος όσο και ο σκοτωμένος θα είναι καταδικασμένοι στην Κόλαση

Όποιος έχει την πρόθεση να διαπράξει μια αμαρτία και στη συνέχεια ακολουθεί τα μέσα και τις αιτίες που οδηγούν σε αυτήν, αξίζει την τιμωρία.
Το Χαντίθ προειδοποιεί αυστηρά ενάντια στη μεταξύ τους σύγκρουση των Μουσουλμάνων, καθώς αυτό οδηγεί στην Κόλαση.
Οι μάχες μεταξύ Μουσουλμάνων για δίκαιο λόγο δεν εμπίπτουν σε αυτήν την προειδοποίηση, όπως η μάχη ενάντια στους άδικους που σκορπίζουν το κακό στη γη.
Αυτός που διαπράττει μια μεγάλη αμαρτία δεν θεωρείται άπιστος εξαιτίας της, καθώς ο Προφήτης (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) αποκάλεσε τους Μουσουλμάνους που πολεμούν ο ένας τον άλλον ‘Μουσουλμάνους’ και όχι άπιστους.
Εάν δύο Μουσουλμάνοι πολεμήσουν ο ένας τον άλλον με οποιοδήποτε φονικό μέσο και ο ένας σκοτώσει τον άλλον, τότε τόσο ο δολοφόνος όσο και ο σκοτωμένος θα βρεθούν στην Κόλαση. Στο Χαντίθ, το ξίφος αναφέρεται ως παράδειγμα.