Bera b. Azib, radijallahu anhu, prenosi da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, jednom prilikom bio na putovanju, pa je klanjao jaciju i na jednom rekatu učio suru et-Tin, te veli da nije čuo ljepšeg glasa ili učenja od njegovog.

Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, učio je suru et-Tin na prvom rekatu jacijskog farza, jer je bio na putovanju, a putovanje zahtijeva olakšavanje, s obzirom da je čovjek izložen poteškoćama dok putuje. Iako je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio na putovanju, nije ostavljao ono što dovodi do skrušenosti i prisustva srca prilikom učenja i slušanja Kur'ana, a to je uljepšavanje glasa tokom učenja u namazu.