যিয়ে শপত খোৱাৰ সময়ত লাত আৰু উজ্জাৰ শপত খাইছে, সি লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ কোৱা উচিত। আনহাতে যিয়ে নিজৰ সংগীক এই বুলি কৈছে যে, আহা আমি জুৱা খেলোঁ, সি চাদাক্বাহ কৰা উচিত।

মহান আল্লাহ, তেওঁৰ নাম আৰু গুণাৱলীৰ বাহিৰে আন কাৰো শপত খোৱা বৈধ নহয়।
আল্লাহৰ বাহিৰে আনৰ শপত খোৱা হাৰাম। সেয়া কোনো মূৰ্ত্তিৰে হওক যেনে- লাত আৰু উজ্জাৰ শপত, অথবা সততাৰ শপত, নাইবা নবীৰ শপত অথবা আন কাৰো নামতে হওক।
খাত্তাবী ৰাহিমাহুল্লাহে কৈছেঃ সৱাতোকৈ মহান উপাস্যৰ শপত খোৱা উচিত। গতিকে লাতৰ দৰে উপাস্যৰ শপত খোৱা মানে কাফিৰসকলৰ সাদৃশ্য গ্ৰহণ কৰা বুজায়। সেয়ে এনেকুৱা কেতিয়াবা হৈ গ'লে তাওহীদৰ কলিমাৰ জৰিয়তে তাৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে।
আল্লাহৰ বাহিৰে আনৰ শপত খোৱাৰ কোনো কাফফাৰা নাই, ইয়াৰ বাবে তাওবা আৰু ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা জৰুৰী। কিয়নো এইটো তাওবাৰ বাহিৰে কাফফাৰাৰ জৰিয়তে মোচন হোৱা কোনো পাপ নহয়।
সকলো প্ৰকাৰ জুৱা খেল হাৰাম। এইটো হৈছে দ্যুতক্ৰীড়া বা জুৱা, ইয়াক আল্লাহে হাৰাম কৰিছে আৰু মাদকদ্ৰৱ্য তথা মূৰ্ত্তিপূজাৰ সৈতে সম্পৃক্ত কৰি উল্লেখ কৰিছে।
কোনো গুনাহ হৈ গ'লে লগে লগে তাৰ পৰা প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰা তথা তাওবা কৰা ওৱাজিব।
যিয়ে গুনাহ কৰি পেলাইছে, তেওঁ ইয়াৰ পিছত লগে লগে নেকী কৰিব লাগে। কাৰণ নেকীয়ে গুনাহক দূৰ কৰে।