কিয়ামতৰ দিনা সৰ্বশক্তিমান আল্লাহে মুমিন বান্দাক নিজৰ ওচৰত মাতি নিব, আনকি কাষত টানি নি আৱৰণেৰে ঢাকি ল'ব। ইয়াৰ পিছত তাৰ পৰা গুনাহৰ স্বীকাৰোক্তি ল'ব।

মুমিনসকলৰ প্ৰতি আল্লাহৰ এইটো মহা অনুগ্ৰহ তথা দয়া যে, আল্লাহে তেওঁলোকৰ গুনাহ পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত পৰ্দা কৰি ৰাখিব।
সাধ্য অনুসৰি মুমিন ব্যক্তিৰ দোষ-ত্ৰুটি লুকুৱাই ৰাখিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে।
বান্দাৰ সকলো আমল মহান ৰাব্বুল আলামীনৰ ওচৰত লিপিবদ্ধ আছে। এতেকে যিয়ে নেক আমল কৰে, তেওঁ আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰা উচিত আৰু তেওঁৰ কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা উচিত। আনহাতে যিয়ে নেক কৰ্মৰ বাহিৰে বেলেগ কৰ্ম কৰে, সি কেৱল নিজকে ভৰ্ৎসনা কৰা উচিত। কাৰণ এইবোৰ হৈছে আল্লাহৰ ইচ্ছাধীন।
ইবনে হাজাৰে কৈছেঃ বিভিন্ন হাদীছৰ দ্বাৰা এইটো প্ৰমাণিত হয় যে, কিয়ামতৰ দিনা গুনাহগাৰ মুমিনসকলক দুই ভাগত বিভক্ত কৰা হ'ব। প্ৰথমভাগ হৈছেঃ যিসকলৰ গুনাহ নিজৰ আৰু আল্লাহৰ মাজত সীমাবদ্ধ। ইবনে ওমৰ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয় যে, ইহঁতকো দুই ভাগত বিভক্ত কৰা হ'ব। এটা হৈছে, যিসকলৰ গুনাহ পৃথিৱীত গোপন আছিল, কিয়ামতৰ দিনাও আল্লাহে সিহঁতৰ এই গুনাহ গোপন কৰি ৰাখিব। উক্ত হাদীছৰ শব্দৰ দ্বাৰা এই কথা স্পষ্ট। দ্বিতীয় প্ৰকাৰ হৈছে, যিসকলৰ গুনাহ প্ৰকাশ্য আছিল। হাদীছৰ অৰ্থই প্ৰমাণ কৰে যে, ইহঁতৰ বিষয়টো হ'ব উক্ত প্ৰকাৰৰ বিপৰীত। দ্বিতীয় ভাগ হৈছেঃ যিসকলৰ গুনাহ বান্দাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ইহঁতকো দুই ভাগত বিভক্ত কৰা হ'ব। এটা প্ৰকাৰ হৈছে, যিসকলৰ গুনাহতকৈ নেকীৰ পৰিমাণ বেছি। এইসকল লোকক জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰা হ'লেও শ্বাফাআতৰ জৰিয়তে তাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব তথা ওলাই আহিব। দ্বিতীয় প্ৰকাৰটো হৈছে, যিসকলৰ নেকী আৰু গুনাহ সমান সমান থাকিব, ইহঁত তেতিয়ালৈকে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিব, যেতিয়ালৈকে সিহঁতৰ গুনাহৰ প্ৰতিশোধ সম্পূৰ্ণ নহয়।