যিটো খাদ্য খোৱাৰ সময়ত আল্লাহৰ নাম লোৱা হোৱা নাই, সেইটোক চয়তানে হালাল বুলি গণ্য কৰে।

চাহাবাসকলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক অত্যন্ত শ্ৰদ্ধা কৰিছিল আৰু তেখেতৰ সৈতে সদাচৰণ কৰিছিল।
বয়সত ডাঙৰ আৰু মৰ্যাদাৱান ব্যক্তিয়ে খোৱা আৰম্ভ নকৰালৈকে সৰুৱে অপেক্ষা কৰাটো হৈছে আহাৰৰ গ্ৰহণৰ অন্যতম এটা (ইছলামিক) নীতি।
চয়তানে কিছুমান গাফিল লোকক এনেকুৱা কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়, যিটো সি পছন্দ কৰে। যাতে সি নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'ব পাৰে। এই হাদীছত ইয়াৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ আছে।
ইমাম নাৱাৱীয়ে কৈছেঃ উলামাসকলে কৈছে যে, বিছমিল্লাহ উচ্চস্বৰে কোৱাটো মুস্তাহাব, যাতে অন্য লোকসকলেও সতৰ্ক হয়।
যদি কোনোবাই খাবলৈ আহে আৰু সি বিছমিল্লাহ কোৱাটো আপুনি শুনা নাপায়, তেন্তে আপুনি তাৰ হাত ধৰি পেলাব, যেতিয়ালৈকে সি বিছমিল্লাহ নকয়।
জ্ঞান থকা ব্যক্তিয়ে বেয়া কৰ্ম দেখাৰ লগে লগে সেইটোৰ প্ৰতিবাদ কৰাটো ওৱাজিব। এইদৰে যাৰ ক্ষমতা আছে তেওঁ হাতৰ দ্বাৰা সেইটোক প্ৰতিৰোধ কৰা অনিবাৰ্য্য।
এই হাদীছটো হৈছে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অন্যতম এটা নিদৰ্শন। কাৰণ এই ঘটনাত যিটো সংঘটিত হৈছিল সেয়া আল্লাহে তেখেতক অৱগত কৰোৱাইছিল।
চয়তানে মুমিনসকলৰ খাদ্য খাব নোৱাৰে। কিন্তু যদি খোৱাৰ সময়ত আল্লাহৰ নাম নলয় তেন্তে বিষয়টো সুকীয়া।
ইছলামত খোৱা-বোৱা কৰাৰ নীতি নিয়ম শিকোৱাটোও মুস্তাহাব।
শ্ৰোতাৰ ওচৰত বিষয়টো নিশ্চিত কৰিবলৈ শপত খোৱা মুস্তাহাব।
ইমাম নাৱাৱীয়ে কৈছেঃ পানী, গাখীৰ, মৌ, জোল, ঔষধ আৰু অন্যান্য সকলো তৰল পদাৰ্থ খোৱাৰ সময়ত বিছমিল্লাহ ক'ব লাগে, যিদৰে আহাৰ কৰাৰ সময়ত বিছমিল্লাহ কোৱা হয়।
ইমাম নাৱাৱীয়ে কৈছেঃ যদি কোনোবাই ইচ্ছাকৃতভাৱে হওক বা পাহৰি নাইবা অজ্ঞতাৱশত অথবা বাধ্য হৈ নাইবা বেলেগ কোনো কাৰণত খোৱাৰ আৰম্ভণিত বিছমিল্লাহ কোৱা নাই, তেনেলোকে খোৱাৰ মাজত যদি পঢ়িবলৈ সক্ষম হয় তেন্তে এই বুলি পঢ়া উচিত, بسم الله أوله وآخره (বিছমিল্লাহি আওৱালিহি ওৱা আখিৰিহ)। কিয়নো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছেঃ "তোমালোকে যেতিয়া আহাৰ কৰিবা তেতিয়া বিছমিল্লাহ বুলি কৈ আৰম্ভ কৰিবা, যদি কোনোবাই আৰম্ভণিত বিছমিল্লাহ ক'বলৈ পাহৰি যায় তেন্তে তেওঁ এই বুলি ক'ব লাগে, بسم الله أوله وآخره (বিছমিল্লাহি আওৱালিহি ওৱা আখিৰিহ)।" (আবু দাঊদ, তিৰমিজী)