তোমালোকৰ মাজৰ কোনেও যেন নূন্যতম তিনিটা শিলগুটিতকৈ কমেৰে ইস্তিঞ্জা নকৰে।

ইছলামী চৰীয়ত পূৰ্ণাংগ তথা ব্যাপক বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী। ইয়াত মানুহৰ প্ৰয়োজনীয় সকলো বিষয় উল্লেখ আছে।
হাদীছটোত প্ৰস্ৰাৱ পায়খানা কৰাৰ পিছত পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন হোৱাৰ কেইটামান শিষ্টাচাৰ বৰ্ণিত হৈছে।
প্ৰস্ৰাৱ পায়খানা কৰাৰ সময়ত কিবলামুখী হৈ বহা হাৰাম। কাৰণ হাদীছটোত "نهانا" শব্দ ব্যৱহাৰ হৈছে। নিষেধৰ মূল অৰ্থ হৈছে হাৰাম।
লজ্জাস্থান পৰিষ্কাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সোঁ হাত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। সোঁহাতৰ এটা বিশেষ মৰ্যাদা আছে সেইকাৰণে।
সোঁ হাতক বাওঁ হাতৰ ওপৰত প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে। কাৰণ বাওঁ হাতেৰে অপৱিত্ৰতা তথা ময়লা আৱৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা হয়। আনহাতে সোঁ হাত ইয়াৰ বিপৰীত কামত ব্যৱহাৰ হয়।
ময়লা তথা অপৱিত্ৰতাক পানী বা শিল আদিৰে পৰিষ্কাৰ কৰা অনিবাৰ্য্য। ময়লা কম হওক বা বেছি।
তিনিটাতকৈ কম শিলেৰে লজ্জাস্থান পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। কাৰণ সাধাৰণতে তিনিটাতকৈ কম সংখ্যক কুলুখেৰে পৰিষ্কাৰ কৰিলে ভালদৰে পৰিষ্কাৰ নহয়।
যিটো বস্তুৰ দ্বাৰা পৱিত্ৰতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অৰ্জন হয় সেইটো ব্যৱহাৰ কৰিলেই যথেষ্ট। যদিও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাদীছটোত কেৱল শিলৰ কথা বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰিছে, কাৰণ সেই সময়ত এইটোৱে সাধাৰণতে সহজলভ্য আছিল। এই ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ কোনো বেলেগ অৰ্থ গ্ৰহণ কৰা নহয়।
ইস্তিঞ্জাৰ সময়ত বিজোৰ সংখ্যক (১, ৩, ৫ আদি) শিল বা পৰিষ্কাৰকাৰী বস্তু ব্যৱহাৰ কৰাটো মুস্তাহাব (প্ৰশংসনীয়)। যদি চাৰিটা শিলেৰে পৰিষ্কাৰ হৈ যায়, তেন্তে পঞ্চমটো শিল ব্যৱহাৰ কৰা উত্তম। কাৰণ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছেঃ "যিয়ে লজ্জাস্থান পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ কুলুখ ব্যৱহাৰ কৰে, সি যেন বিজোৰ সংখ্যক কুলুখ ব্যৱহাৰ কৰে।"
গোবৰৰ দ্বাৰা লজ্জাস্থান পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে, ইয়াৰ এটা কাৰণ হৈছে ই অপৱিত্ৰ আৰু আন এটা কাৰণ হৈছে, ই হৈছে জীনসকলৰ পশুৰ খাদ্য।
এইদৰে হাড় আদিৰ দ্বাৰা লজ্জাস্থান পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হৈছে। কাৰণ হয় এইটো অপৱিত্ৰ, নাইবা এইটো হৈছে জীনসকলৰ খাদ্য।