Downloads

القلب الخائف

ҚАЛБИ ТАРСАНДА

Аллоҳ таъоло фармуд: «Ҷуз ин нест, ки муъминон он касоне ҳастанд, ки чун Аллоҳро ёд карда шавад қалбашон битарсад». Анфол 2.
Хавфи қалб, ки тарсу ҳайбате аст, ки наздик ба муҳаббати Аллоҳ аст. Ҳаргоҳ банда Аллоҳро ба ёд меорад ва зикр мекунад, он тарс пайдо мешавад.

Ва тарс аз Аллоҳ бо ин сабабҳо пайдо мегардад:
1. Оне, ки Аллоҳро бишносад дар қалбаш бузургиву ҳайбати ӯ пайдо мегардад, пас аз ӯ тарсида тақво пеша мекунад. Дар ҳадис омадааст: «Яке аз уламои яҳӯд ба назди Паёмбар саллаллоҳу алайҳи васаллам омад ва гуфт: Эй Муҳаммад, мо дар Таврот хондем, ки Парвардигор осмонҳоро бар як ангушт ва заминро бар як ангушт ва дарахтонро бар як ангушт ва обро бар як ангушт ва хокро бар як ангушт ва дигар махлуқотро бар як ангушт қарор медиҳад ва мегӯяд: Ман подшоҳ ҳастам. Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам аз боби тасдиқи суханаш чунон хандиданд, ки дандонҳои пешашон намоён шуд. Сипас ин оятро тиловат карданд: «Ва Аллоҳро ба андозаи ҳаққи шинохти ӯ нашинохтанд. Ва рӯзи қиёмат ҳамон замин якҷо дар мушти Ӯ бошад ва осмонҳо дар дасти рости Ӯ печида шаванд. Покӣ Ӯро аст ва аз ончи шарики Ӯ муқаррар мекунанд, бартар аст». Зумар 67.

2. Ва аз ҷумлаи сабаби тарси қалб, ин тарсидан аз он, ки оё тоати ман ба даргоҳи Илоҳӣ қабул бошад ва ё не?
Пас оне, ки бузургии Парвардигорро шинохт, худро дар назди Парвардигор ҳеҷ медонад, шарм медорад, ки амалҳояш ба назди Парвардигор бардошта шавад ва метарсад, ки қабул нагардад.
Ҳароина Оиша разияллоҳу анҳо аз маънои ин оят аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи васаллам пурсид: «Ва онон, ки он чи бояд бидиҳанд, медиҳанд ва дилҳояшон ба сабаби он, ки онҳо ба сӯи Парвардигори хеш хоҳанд бозгашт, тарсон аст». Муъминун 60. Гуфт: Оё онҳо касоне ҳастанд, ки арақ менӯшанд ва дӯздӣ мекунанд? Фармуданд: Не, эй духтари Сиддиқ. Онҳо касоне ҳастанд, ки рӯза медоранд ва намоз мехонанд ва садақа медиҳанд ва онҳо тарс аз он доранд, ки амалҳо оё қабул мешавад? Пас давоми оятро хонданд: «Ин ҷамоа дар некиҳо саъй мекунанд ва онҳо ба сӯи он сабқаткунанда ҳастанд».

3. Ва аз ҷумлаи сабабҳои тарси қалб, тарсидан аз азоби Парвардигор бар гуноҳоне, ки даст ба он зада буд. Зеро ягон гуноҳе нест, ки он азоб надошта бошад, ҳам дар дунё ва ҳам дар охират, модоме, ки банда аз он тавба накарда бошад. Аллоҳ таъоло фармуд: «Ҳар ки кори бад кунад ба он ҷазо дода хоҳад шуд ва барои худ ба ҷуз Аллоҳ ҳеҷ дӯсте ва ёридиҳандае наёбад». Нисо 123.

Қалби шахси муъмин ҳар гуноҳро бузург медонад. Абдуллоҳ ибни Масъуд разияллоҳу анҳу гуфт: «Албатта шахси муъмин гуноҳашро ҳамчу як шахс дар зери кӯҳ медонад ва метарсад, ки дар зери он мемонад. Ва шахси фоҷир бошад, гуноҳи худро ба мисли пашша медонад, ки гуё он ба биниаш нишаста бошад ва ӯ онро бо дасташ раҳо кунад». Бухорӣ.

Ба оташи дӯзах танҳо кофирон дохил намегардад, балки баъзе мусалмонони гунаҳкор низ бо гуноҳонашон дохили он мегарданд. Онҳое, ки аз гуноҳонашон дар ин дунё тавба накарда вафот карда буданд, Аллоҳ онҳоро дар рӯзи ҳисоб низ мағфират намекунад.

Паёмбар саллалоҳу алайҳи васаллам фармуданд: «Дар рӯзи қиёмат қавме дар сафи аҳли дӯзах меистанд, бо гуноҳоне, ки карда буданд. Пас Аллоҳ таъоло ба фазлу раҳмати Худ онҳоро ба ҷаннат дохил мекунад. Ва онҳоро дар ҷаннат, дӯзахиҳо номида шавад». Бухорӣ.

Тарҷумаи Ҷамолиддинзода Фирдавс.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب الملك
ҚАЛБ ПОДШОҲ АСТ

Қалб подшоҳ ва аъзои бадан лашкари он аст. Агар қалб тавба кунад, пас ҳама лашкар тавба мекунанд. Агар қалб чиркину нопок гардад, лашкар ҳам чиркину нопок мегардад. Зеро қалб ба мисли пару бол аст, ки дар вақти шамол ба ҳар тараф пароканда мешавад.
Ва бештари дуои Паёмбар саллаллоҳу алайҳи васаллам чунин буд:
يا مقلِّبَ القلوبِ ثَبِّتْ قلبِي على دينِك
«Эй дигаркунандаи қалбҳо, қалби маро бар дини худ устувор бигардон». Тирмизӣ. Яъне, эй оне, ки дилҳоро гоҳе ба самти тоъат ва гоҳе ба сӯйи маъсият ва нофармонӣ ва ғафлат мегардонӣ, қалбамро ба динат устувор ва собит бигардон, чуноне, ки аз дини устувор ва роҳи рости Ту мунҳариф нашавад.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

غذاء القلوب
ҒИЗОИ ҚАЛБҲО

Рӯзҳо мегузарад, вақт дароз аст ва қалбҳо сахт гашта дар ғафлат мондааст. Ва қалб бошад аз ёди Аллоҳ ва сухан аз Аллоҳ ва сухан аз охират лаззат мебарад.
Ту агар наҷотро бихоҳӣ, пас ба дастовези муҳкаме чанг бизан. Ва ба осори раҳмати Парвардигорат назар бикун.
Агар ҷисми инсон аз таому шароб сер нагардад, сабаб он аст, ки қалб аз зикри Аллоҳ сер нест. Зикри Аллоҳ ҳаёти қалб ва роҳати он аст. Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Мисоли оне, ки Парвардигорашро ёд мекунад ва оне, ки Парвардигорашро ёд намекунад, ба монанди мурда ва зинда аст». Бухорӣ ва Муслим.
Аллоҳ таъоло фармуд: «Онон, ки имон оварданд ва қалбҳояшон ба ёди Аллоҳ ором мегирад. Огоҳ шав қалбҳо ба ёди Аллоҳ ором мегиранд». Раъд 28.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

قلب الغني
ҚАЛБИ БОЙ

Қалб чигуна бой будани худро ҳис мекунад?
1. Ба ғайр аз Аллоҳ ба касе такия накарда, танҳо ба Аллоҳ боварӣ кардан аст, на ба моле, ки дар даст дорад. Пас чи қадар хоксории банда дар назди Парвардигор зиёд гардад, ҳамон қадар бойии қалбаш комилтар шавад.

2. Ба ёд овардани неъматҳои Парвардигор, ки онҳо хеле зиёданд ва шумор надоранд. Ва баъзе бандагон лоиқи ин неъматҳо нестанд. Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Сарватманд будан бо доштани молу матои зиёд нест, балки сарвати воқеъӣ, ин бениёзии дарунӣ аст».
Бухорӣ ва Муслим.

3. Розӣ будан ба ризқи Парвардигор дар ато ва манъ. Зеро Аллоҳ таъоло бандаашро аз ризқ аз рӯйи бахилӣ манъ намекунад, балки манъи ӯ аз рӯйи раҳмат ва меҳрубонии ӯст. Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Ончи Аллоҳ таъоло барои ту тақсим кардааст, розӣ бош, то аз бойтарин мардум гардӣ». Тирмизӣ.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب الأسير
ҚАЛБИ АСИР

Паёмбар ﷺ соҳиби динор ва дирҳамро банда номиданд, зеро ӯ асири он аст. Ва ӯ ба хотири динору дирҳам фарзу воҷиботро тарк карда ба муҳаррамот даст задааст. Аллоҳ таъоло он шахсе, ки ба фитнаи занон гирифтор шудааст, қалби мариз номид. Ва бемории қалб, яъне баромадан аз ҳудуди худ ва гирифтор шудан ба бемории шубҳа, бемории шаҳавот, бемории мунофиқон ва бемории гуноҳ аст, зеро ҳамаи инҳоро Аллоҳ дар Қуръон мариз номид. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Ҳароина ман бар шумо аз ду бемории хатарнок метарсам, ки он бемории шаҳавот ва шубуҳот аст”. Аҳмад.
Паёмбар ﷺ фармуданд: “Ончи аз ду гурги гурснае, ки ба галаи гусфандон даромада онҳоро кушта ҳалок мекунад, аз ин дида фосидтар он шахсе аст, ки ҳарис ба ҷамъи мол ва ҳарис ба обрӯ доштан дар байни мардумро дошта бошад”. Тирмизӣ.
Ва давои ин беморӣ тарсидан аз Аллоҳ ва мухолифат кардан ба талаботи ҳавову ҳавас ва ҳаракат кардан ба сӯйи ризоияти Парвардигор аст.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب الطاهر
ҚАЛБИ ПОК
Паёмбар ﷺ дар ҳаққи ҷавоне ба Аллоҳ дуо карданд, ки қалбашро пок гардонад, зеро қалби пок аз ҳама фаҳшо пок аст. Ва қалбҳо ду навъ аст: Қалби пок ва қалби наҷас. Аллоҳ таъоло поконро дӯст медорад. Аллоҳ фармуд: “Аллоҳ мехоҳад, ки шуморо пок созад ва бар шумо неъмати Худро тамом кунад, то шавад, ки шукргузорӣ кунед”. Сураи Моида.
Дар асл Аллоҳ таъоло қалбро пок офарид, вале гуноҳ онро нопок гардонид. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Бор Илоҳо, ҳамчуноне ки матои сафед аз чирк поку соф мегардад, гуноҳонамро пок ва соф бигардон”. Муслим.
Ифлостарини гуноҳ ин ширк аст. Аллоҳ таъоло фармуд:“Пас аз палидии бутон дурӣ ҷӯед”. Ҳаҷҷ 30.
Ва баъзе аз муҳаррамот палидтар аз баъзеи дигар аст. Бинобарин Аллоҳ таъоло тавба карданро кафорат барои гуноҳони кабира гардондааст. Аллоҳ фармуд: “Эй мӯъминон, ҷуз ин нест, ки хамр ва қимор ва нишонаҳои маъбудони ботил ва тирҳои фол палид ва аз кирдори шайтон аст, пас аз вай дурӣ ҷӯед, то бошад, ки растагор шавед”. Моида 90.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب الزجاجي
ҚАЛБИ ШИШАГИН

Қалби банда ба мисли зарф аст, ки он байни нармӣ ва мулоимӣ ҷамъ шудааст. Паёмбар ﷺ фармуданд: «Ҳароина барои Аллоҳ аз аҳли рӯйи замин, яъне мардумон зарфе аст. Ва зарфи Парвардигоратон, ки дар он нури имонро ҳифз мекунад, он қалби бандагони солеҳ аст. Ва он дӯстдоштатарин қалб дар назди Аллоҳ таъолост».Табаронӣ

Қалби муъмин ба мисли чароғи равшан аст, софу нарм, боқуввату сахт ва нуронист. Он қалб ҳақро бо нураш мебинад ва онро бо нармиаш қабул мекунад ва бо қуввату сахтиаш ботилро рад мекунад. Паёмбар ﷺ фармуданд: «Бор Илоҳо, дар қалбам нуре ато фармо». Бухорӣ ва Муслим.

Софу нарм гардидани қалб, бо тақвои Илоҳист. Паёмбарﷺ фармуданд:«Албатта бандае, ки хато ва гуноҳ мекунад ба қалбаш нуқтаи сиёҳе пайдо мешавад, пас агар аз он тавба кард, пок мегардад». Аллоҳ таъоло фармуд: «Ҳаргиз чунин нест, балки он чи мекарданд, бар дилҳояшон занг бастааст». Мутаффифин 14.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب السالم
ҚАЛБИ СОЛИМ

Яке аз дуоҳои Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам ин буд, ки чунин мефармуданд: «Бор Илоҳо, аз Ту қалби солимро мепурсам». Ривояти имом Аҳмад ва Тирмизӣ.

Қалби солим холис барои Аллоҳ аст, маъбуди дигаре надорад.
Қалби солим ҳеҷ якеро ба ғайр аз Аллоҳ подшоҳ, корсоз ва амркунанда намебинад ва ҳар чизе медиҳад барои Аллоҳ медиҳад. Дӯстӣ ва душманиаш барои Аллоҳ аст. Қалби солим ҳаракате намекунад, магар ба корҳое, ки дар он розигии Парвардигор бошад. Қалби солим мегӯяд: «Шунидем, итоат мекунем». Ҳеҷгоҳ дар қалби солим тангӣ ва сиёҳие нест. Қалби солим аз шубҳаҳо ва амалҳои шаҳвонӣ, ки зидди имон аст, солим мондааст.

Аллоҳ таъоло аз Иброҳими Халил (алайҳис салом) қисса карда чунин мефармояд: «Ва маро рӯзе, ки мардумон барангехта шаванд, расво макун. Рӯзе, ки молу фарзандон фоида надиҳад, лекин соҳиби фоида он кас бувад, ки қалби солиму беайбро пеши Аллоҳ биёрад». Шуаро:87,89.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

طلب الطلاق بدون العذر

Бе узри шаръӣ талаби талоқ намояд:

????Бисёре аз занон бо пайдо шудани хилофи каме бо шавҳараш оҷилона ва саросемавор аз ӯ дархости талоқ мекунад. Ва ё ҳар гоҳе, ки зан аз мард пул талаб кунад, он мард хоҳиши онро иҷро карда натавонад, дар ҳол талаби талоқ мекунад ва ё бо суханон ва маслиҳати баъзе аз хешовандон ва ҳамсояҳои фасодкораш ба ин кор даст занад.

Ва баъзе вақтҳо бо ибораҳои бад ва ғазабоваранда бо шавҳараш мубориза мебарад. Масалан мегӯяд:”Агар мард бошӣ, манро талоқ бидеҳ!”.

Шаке нест, ки талоқ мафосид ва зарарҳои бузурге дорад, ба монанди пароканда шудани оила ва оворагии фарзандонро дар пай дорад. Лекин пас аз чанд муддате зан пушаймон мешавад, аммо пушаймонӣ дигар фоидае надорад. Бо ҳамин сабабҳо ва масъалаҳои дигар ҳикмати ҳаром гардонидани ин кор дар шариъати исломӣ равшан аст.

????Аз Савбон разияллоҳу анҳу ривоят шудааст, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам
фармуданд:????“Ҳар зане, ки бе ягон мушкилие аз шавҳараш талаби талоқ бикунад, бӯйи биҳишт бар ӯ ҳаром гардад”.
????Ривояти имом Аҳмад ҷ3/с277 ва дар Саҳеҳи ал-Ҷомиъ 2715.

????Аз Уқба ибни Омир разияллоҳу анҳу ривоят шудааст, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам
фармуданд:????“Заноне, ки аз шавҳаронашон талаби талоқ мекунанд, онҳо занони мунофиқ ҳастанд”.
????Ривояти имом Табаронӣ дар китоби ал-Кабир ҷ17/с559, ва дар Саҳеҳ ал-Ҷомеъ 1934.

Аммо агар талаби талоқ бо узр ва сабаби шаръӣ бошад, ба монанди тарки намоз, шаробхурӣ ва истифода бурдани маводи мухаддир, мисли героин ва амсоли он, аз ҷониби шавҳар. Ва ё шавҳар занро барои анҷом додани кори ҳароме маҷбур бикунад. Ва ё шиканҷа кунад, ва ӯро аз ҳуқуқи шаръӣ ва қонуниаш маҳрум созад, ва панду насиҳат фоидае набахшад ва талоши ислоҳшавии ӯягон фоидае надиҳад. Дар ин сурат беягон мушкилӣ зан метавонад худ ва динашро ҳимоят бикунад, ва аз шавҳараш талаби талоқ бикунад, ҷоиз аст.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

القلب الإسفنجي
ҚАЛБИ ИСФАНҶӢ

Шубҳа он ботиле аст, ки либоси ҳақ пӯшидааст. Аллоҳ таъоло фармуд: “Ва ҳамчунин барои ҳар Паёмбаре душманоне аз шайтонҳои инсу ҷин пайдо кардем, ки барои фиреб додан, баъзеашон ба сӯйи баъзе сухани ба зоҳир ороста илқо мекунанд. Ва агар Парвардигори ту мехост, ин корро намекарданд. Пас онҳоро ба ифтирояшон бигузор”. Анъом 112. Яъне, зиннат додани ботил бо забон.
Шайхул Ислом гуфт: “Қалби худро барои хоҳишҳо ва гумону шубҳаҳо ба мисли исфанҷ макун, балки қалби худро ба мисли шиша бигардон, ки шубҳаҳо дар зоҳири он бошад, на дар ботини он”.
Аз сабабҳои бемории қалб, ин таъсири фитнаҳо ба қалб пеш аз дохил шудани ҳақ бар он. Зеро Паёмбар ﷺ моро ба назди Даҷҷол баромаданро наҳй карданд, ба сабаби доштани ботилҳои ошкор, ки зуд ба инсон таъсир мекунад.
اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ