ҚАЛБИ ДЎСТДОР

ҚАЛБИ ДӮСТДОР
Қалби дӯстдор ҳамеша дар зикру ибодати Аллоҳ аст. Ҳар роҳе, ки ӯро ба Аллоҳ наздик месозад, он роҳро ба худ лозим мегирад. Ҳамеша дар роҳи Аллоҳ ва даъвати мардум аст. Ӯ дар ҳолати рӯйгардон шудани мардум аз Парвардигорашон, ғамгин мешавад. Ҳама каломи Аллоҳро қабул дорад. Рӯзона ва шабона тиловати Қуръон мекунад. Муштоқи тоат аст, ки он хурсандиву оромии ӯст.
Қалби дӯстдор, гуноҳ ба Парвардигорро бад мебинад. Ба хотири Аллоҳ рашку ғазабнок мегардад. Барои ризогии Аллоҳ ҷиҳоди нафс мекунад.
Қалби дӯстдор номҳо ва сифоти Аллоҳро эътироф мекунад ва медонад, ки ҳама хазинаҳои осмону замин дар дасти Ӯст. Ӯ наздик аст, ки дуоро иҷобат мекунад. Паёмбар ﷺ чунин дуо мекарданд: “Ва аз Ту муҳаббатат ва муҳаббати касоне, ки Туро дӯст медоранд ва муҳаббати амалеро, ки ба муҳаббати Ту наздик мегардонад, хоҳонам”. Тирмизӣ ва Аҳмад.