«Ас-Саййид, Ас-Самад»

«السيد الصمد»
«Ас-Саййид, Ас-Самад»

Ас-Саййид ҷалла ҷалолуҳу. Яъне, Молики халқ, ки ҳама халқ бандагони Ӯ ҳастанд, ки ба сӯи Ӯ боз мегарданд ва ба амри Ӯ амал мекунанд ва аз қавли Ӯ содир мешаванд. Ас-Саййид ҷалла ҷалолуҳу дар Қуръони карим наомадааст ва дар Суннати мутаҳҳара омадааст. Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: “Саййид Аллоҳ аст”. (Ривояти имом Аҳмад). Ас-Саййид, яъне Молик, Фозил, Шариф, Бузургвор, Бурдбор ва Раисе аст, ки азият ва озори қавмашро таҳаммул менамояд.
Ас-Самад ҷалла ҷалолуҳу. Яъне, Ӯ сарваре аст, ки дар сарварии Худ комил аст. Ва мардум дар қазои ҳоҷатҳояшон ва он чизе, ки ба онон фурӯ меояд ба сӯи Ӯ рӯй меоранд ва Ӯро дилҳо аз рӯи рағбат ва раҳбат қасд мекунанд. Ас-Самад ҷалла ҷалолуҳу як маротиба дар Қуръони Карим омадааст. Аллоҳ таъоло фармуд: “Бигӯ, Аллоҳ ягона ва яктост, Аллоҳ бениёз аст”. (Сураи Ихлос: 2).Ас-Самад сарваре аст, ки ҳама махлуқот бо ниёзмандӣ барои рафъи ниёзҳо ва дафъи балоҳо ба сӯйи Ӯ рӯ меоранд. Ас-самад касе аст, ки дар илм ва ҳикмат ва бурдборӣ ва тавоноӣ ва азамат ва меҳрубонӣ ва дигар сифатҳояш комил аст, яъне Ӯ касест, ки ҳама сифоташ комил аст. Ҳама махлуқот дар ҳама ниёзҳои худ ба Ӯ рӯ меоранд. Пас Ӯ таъоло сарваре аст, ки дар сарвариаш комил аст. Ва Ӯ таъоло Доноест, ки дар Доноияш комил аст. Ва Ӯ таъоло Тавонгаре аст, ки дар Тавонгарӣ ва Бениёзии Худ комил аст. Имом Қуртубӣ раҳимаҳуллоҳ гуфт: (Ҳар як мукаллаф бояд бидонад, ки ҳеҷ бениёз ва ягонае нест, магар Аллоҳ таъоло, ки ба ғайри Ӯ рӯй намеоранд ва аз ғайри Ӯ намепурсанд”. Номи Ас-Самад дар сураи Ихлос омадааст, ки онро дар бисёр мавзеъҳо хонда мешавад; Дар ракати охири намози витр, пас аз ҳар намоз, дар ракати дуввуми намози бомдод, мағриб ва тавоф, пеш аз хоб, дар назди бемор ва дар ҳар субҳу шом.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ