АЗ САБАБҲОИ РАҲМАТИ ПАРВАРДИГОР

من موجبات رحمة الله
АЗ САБАБҲОИ РАҲМАТИ ПАРВАРДИГОР
Ҳама халқ ба раҳмати Аллоҳ муҳтоҷ ҳастанд. Пас агар раҳмати Аллоҳро мехоҳӣ, сабабҳои онро бигир ва ба амрҳояш амал бикун:
1.Имон ба Аллоҳ; “Эй Парвардигори мо, имон овардем, пас моро биомурз ва бар мо бибахшоӣ ва Ту беҳтарин Бахшояндагонӣ”. Муъминун:102.
2.Эҳсон дар ибодат; “Аллоҳро чунин ибодат бикун, ки гуё Ӯро мебинӣ, пас агар Ӯро намебинӣ, албатта Ӯ туро мебинад”. Бухорӣ ва Муслим.
3.Эҳсон ба халқ ва раҳм кардан ба инсону ҳайвонот; “Ба дурусти ки Раҳмати Парвардигор ба некӯкорон наздик аст”. Аъроф:56.
4.Тақво ва худотарсие, ки байни худ ва байни азоби Парвардигор виқоя бигирӣ; “Итоати Аллоҳ ва Расул бикунед, шояд ба шумо раҳм карда шавад”. Оли Имрон:132.
5.Пайравӣ ба Қуръон ва амал бар он ва гӯш кардани он; “Ва чун хонда шавад, пас ба сӯйи он гӯш ниҳед ва хомӯш бошед, то бар шумо раҳм ва меҳрубонӣ карда шавад”. Аъроф:204.
6.Сабр бар тоат ва сабр аз маъсият ва сабр ба тақдири Илоҳӣ; “Ба ин гурӯҳ аз Парвардигорашон дурудҳо ва бахшоиш аст ва онҳо роҳёфтагонанд”. Бақара:157. 7.Тавбаи содиқона ҳамроҳ бо ислоҳ шудан. 8. Дар роҳи Аллоҳ нафақа кардан.
Аллоҳ фармуд: “Ва бигӯ, эй Парвардигори ман, биомурзу бибахшой ва Ту беҳтарини Бахшояндагонӣ”. Муъминун:118.
اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ