«Ал-Афув, Ал-Ғафур, Ал-Ғаффор»

«العفو الغفور الغفار»
«Ал-Афув, Ал-Ғафур, Ал-Ғаффор»
Ал-Афув ҷалла ҷалолуҳу, яъне он зоте аст, ки гуноҳонро авф мекунад ва аз онҳо мегузарад. Ва Ӯ зотест, ки Ӯро авфи шомил аст, ки гуноҳоне ки аз бандагонаш содир мешавад, фаро мегирад. Номи Ал-Афув дар Қуръон панҷ маротиба омадааст. Аллоҳ фармуд: “Бегумон Аллоҳ Бахшандаи Омурзанда аст”.(Нисо: 43). Ал-Ғафур ҷалла ҷалолуҳу, яъне он зоте аст, ки гуноҳонро мебахшад ва тавбаи касеро, ки тавба мекунад, мепазирад. Гуноҳҳои бандагонашро мепӯшонад ва бар онон пардаи лутфу бисёр меҳрубонияшро рӯйпӯш мекунад. Ал-Ғаффор ҷалла ҷалолуҳу, сиғаи муболаға аст, ки бар бисёрии мағфирати Ӯ далолат мекунад. Номи Ал-Ғафур ҷалла ҷалолуҳу, дар Қуръони карим наваду як маротиба зикр шудааст. Ва номи Ал-Ғаффор панҷ маротиба зикр шудааст. Аллоҳ фармуд: “Ҳамоно Аллоҳ Омурзандаи Меҳрубон аст”. (Шуро:5). Ва фармуд: “Ӯ Пирӯзманди Омурзанда аст”. (Сураи Зумар:5). Ва фармуд: “Омурзандаи гуноҳ ва Пазирандаи тавба аст”. (Ғофир:3). Дар ҳадис омадааст, ки Аллоҳ таъоло фармуд: “Эй фарзанди Одам! Агар ба пурии замин гуноҳ карда бошӣ, сипас дар ҳоле ба назди ман омадӣ, ки чизеро ба ман шарик наоварда бошӣ, ба пурии замин бо омурзиш ва мағфират ба сӯйи ту меоям”. Аллоҳ фармуд: “Парвардигори ту дорои омурзиш ва фарох аст”. Наҷм:32. Аллоҳ таъоло сабабҳои дастёби ба омурзиши Илоҳиро бо тавба истиғфор, имон ва амали солеҳ, некӣ ба бандагон, авф ва гузашт аз онҳо ва доштани гумони нек ба Аллоҳ ва дигар чизҳое, ки инсонро ба омурзиши Аллоҳ наздик менамояд ва муяссар ва фароҳам намуда аст. Аллоҳ фармуд: “Бигӯ: (Яъне: Эй Муҳаммад) «Эй бандагони Ман, ки бар худ аз ҳад таҷовуз кардед, аз раҳмати Аллоҳ ноумед машавед. Ҳар оина Аллоҳ ҳамаи гуноҳонро якҷо меомурзад, ба ростӣ ки Ӯ ҳамоно Омурзгори Меҳрубон аст”. Зумар:53.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ